Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

Σεν Σανς - εισαγωγή (1)


Εκπληκτικός, πολυτάλαντος και αθεράπευτα ρομαντικός ο Σεν-Σανς, απεξάρτησε τη γαλλική μουσική του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα από τα γερμανικά πρότυπα και της χάρισε εθνική προσωπικότητα και αυτοδυναμία. Ως συνθέτης μα και ως ερμηνευτής - υπήρξε σπουδαίος οργανίστας και από τα παιδικά του χρόνια εκθαμβωτικά δεξιοτέχνης πιανίστας, τόσο ώστε να συγκρίνεται δικαιολογημένα με το νεαρό Μότσαρτ - υπηρέτησε χωρίς συμβιβασμούς το καλό και το ωραίο μέχρι το τέλος του πλήρους ημερών βίου του.
Μαθητής του ελληνικής καταγωγής μουσουργού και παιδαγωγού Καμίγ-Μαρί Σταματί κληρονόμησε από το δάσκαλό του το θαυμασμό προς τις αρχές και τους κανόνες του κλασικισμού. Έτσι παρότι βίωσε τα κορυφώματα του ρομαντισμού και παρόλο που διέθετε και το χάρισμα του ειλικρινούς αυτοσχεδιαστή, ως πρωτογενής δημιουργός επεδίωξε την υπεροχή της λογικής στα πονήματά του, εξοστρακίζοντας ή αποδυναμώνοντας συχνά την προβολή του συναισθήματος.
Το ποικιλόμορφο έργο του αποκαλύπτει επιδέξια τεχνική, πνευματώδη διάθεση, ζηλευτά ευρήματα, ρέουσα μελωδική γραμμή, ευκολία στην παράθεση γοητευτικών αρμονιών και κυρίως πίστη στην προσωπική του, κλασικών ασφαλώς προδιαγραφών, μουσική ιδεολογία. Αν και φανατικά εθνικιστής ουδέποτε δίστασε να ενσωματώσει στα έργα του υφάδια άλλων μουσικών παραδόσεων, οι οποίες όμως σπανίως προέρχονταν από χώρες εκτός εκείνων που οριοθετούν τη λεκάνη της Μεσογείου. Η μουσική του διάφανη, άμεση και γλαφυρή γίνεται εύκολα κτήμα του ακροατή και προκαλεί την αυθόρμητη συγκίνησή του.

(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου